12.7.2020 kl. 18:32

A blogga, ea skrifa, ea ekki blogga, ea rna[st]

Stundum egar g hef blogga hrna orpstorginu, hef g lesi frslur sem g hef veri ngur me inn myndskei fyrir vdjbloggi mitt. Hr ur hafi g sitthvora myndskeiars ensku og slensku, v a urfti a skamma heiminn mjg hraustlega fyrir feinum misserum.

N skil g betur a heimskur heimur rfst athyglinni svo betra er „lfinn og reglustikan“ egar miki liggur vi og er sjaldnar oft betra.

a er oft erfitt a tta sig hvernig maur vill hafa etta og ar slpa rin mann betur en rkhyggjan. Ef a er fsbkinni ea tstgreininni, er a bara krydda grn, ef a er orpstorginu er a athugasemd dagstraumi tarandans.

S a eitthva sem maur leggur meiri dpt en vill hafa frelsi flisins, fer a  myndskei ar sem hugsa er upphtt, og a svo sar frt arkvi. S a eitthva sem maur vill slpa smvegis, fer a  hreinberg.is ea logostal.com eftir hvaa lesendahp maur stlar inn.

Ef mlefni er strra, fer a ritger ea bk.

Allt saman skiptir etta engu mli egar skilst a frumspekin rir vi ann sem rnir, a hn er ekki h orum, athygli, torginu, ea dagsljsinu, heldur kemur svart ljs undirdjpanna undan faldi ess sem er slpaur.

La Tse sagi a vitringurinn ekkti allan heiminn n ess a nokkru sinni yfirgefa orpi. annig ekkir einnig heimurinn spegil viskunnar helli einsetumannsins sem hann firrist.

Salmn kngur og stifrmr fr Megidd, sem reisti fyrstu viurstyggina helgum sta, urfti heila bk til a rita etta og ni v ekki. Sem vonlegt var.